Toypoedel eet slecht: kieskeurig of ziek? Zo zoek je het uit

Je zet de bak neer, je toypoedel ruikt eraan en loopt weg. Bij de ene hond is dat een fase, bij de andere het eerste signaal dat er iets mis is. Bij een hond van twee tot vier kilo maakt dat verschil uit, want zo'n klein lijf heeft weinig reserves. In dit artikel lees je hoe je kieskeurigheid onderscheidt van pijn of ziekte, wanneer je de dierenarts belt en wat je zelf kunt doen. Wat er in de bak hoort, lees je in voeding voor de toypoedel.

Eerst de vraag: is het nieuw?

Het belangrijkste onderscheid is niet hoeveel je hond eet, maar of het een verandering is. Een toypoedel die altijd al een treuzelaar was, gewoon speelt en niet afvalt, is waarschijnlijk een kieskeurige eter. Een hond die altijd zijn bak leegat en nu ineens laat staan, verdient aandacht. Een plotselinge verandering in eetgedrag is volgens dierenartsen een reden om contact op te nemen, ook als je verder nog niets ziet.

Wil niet of kan niet?

Dierenartsen maken onderscheid tussen een hond die geen trek heeft en een hond die wél wil eten maar het niet lukt. Die tweede groep loopt naar de bak, pakt een brok, laat hem weer vallen of kauwt voorzichtig aan één kant. Dan zit het probleem vaak in de bek: tandvleesontsteking, losse tanden, een ontstoken kies of pijn in de kaak.

Voor de toypoedel is dat geen theoretisch punt. Onderzoekers van het Royal Veterinary College bekeken de dossiers van ruim 22.000 honden in Britse dierenartspraktijken. Van alle onderzochte rassen had de toypoedel de grootste kans op een tandvleesaandoening, bijna vier keer zo groot als bij kruisingen. Ruim een kwart van de toypoedels had in één jaar zo'n diagnose. Kijk dus altijd even in de bek: rood tandvlees, tandsteen, een vieze adem of een tand die beweegt zijn aanwijzingen. Hoe je het gebit gezond houdt, lees je in tanden poetsen bij je toypoedel. Bij een pup tussen grofweg drie en zeven maanden kan ook de tandenwissel het eten tijdelijk lastig maken.

Wanneer bel je de dierenarts?

• Pup die een maaltijd overslaat én sloom, trillerig of koud is: meteen bellen.
• Volwassen hond die langer dan een dag niets eet: snel laten nakijken.
• Niet eten plus braken, diarree, sloomheid of niet drinken: niet wachten tot die dag voorbij is.
• Wel willen, niet kunnen: laat het gebit en de bek controleren.
• Langzaam minder eten en afvallen: een afspraak, ook al lijkt je hond verder fit.

Slecht eten is een vaag signaal dat bij veel aandoeningen hoort, van een maag-darminfectie tot nier- of leverproblemen en minder bekende ziekten zoals de ziekte van Addison. Daarom is het geen kwestie van zelf diagnosticeren. Twijfel je hoe ernstig het is, dan helpt onze gezondheidscheck als eerste leidraad.

Bij een toypup wacht je nooit af

Jonge pups van toyrassen, vooral jonger dan drie maanden, kunnen een te lage bloedsuiker krijgen als ze een maaltijd missen. Stress, kou, drukte of wormen kunnen dat uitlokken. De signalen: sloomheid, trillen, wankelen, slap worden en in ernstige gevallen een aanval. Een pup met een lage bloedsuiker wil vaak ook niet meer eten, waardoor het zichzelf versterkt.

Is je pup bij bewustzijn en kan hij slikken, wrijf dan wat honing of suikerstroop op zijn tandvlees, houd hem warm en ga direct naar de dierenarts. Het zoete is een overbrugging, geen oplossing. Is je pup bewusteloos of heeft hij een aanval, geef dan niets in de bek. Hoe je dit in de eerste dagen voorkomt, lees je in de eerste nachten met je toypoedel-pup.

Kieskeurig: zo doorbreek je het

Heeft de dierenarts niets gevonden, of is je hond gewoon altijd een moeilijke eter geweest, dan zit het probleem meestal in de gewoontes. Een toypoedel is slim genoeg om snel te leren dat een volle bak blijven staan iets beters oplevert: een stukje kip, een snoepje, een hapje van je bord.

• Vaste tijden. Twee of drie maaltijden op vaste momenten, geen bak die de hele dag klaarstaat. Zo bouwt je hond een ritme op en zie je meteen als hij minder eet.
• Na een kwartier weg. Wat na vijftien tot twintig minuten nog in de bak ligt, haal je weg. Geen alternatief tot de volgende maaltijd. Dit geldt niet voor een pup met risico op een lage bloedsuiker.
• Minder extraatjes. De richtlijn van de wereldvereniging van dierenartsen (WSAVA) is maximaal tien procent van de dagelijkse calorieën uit snoepjes. Bij een hond van drie kilo is dat heel weinig. Trainingssnoepjes tellen mee.
• Geen voerhoppen. Steeds een nieuw merk proberen leert je hond vooral dat weigeren loont. Wil je wisselen, bouw het nieuwe voer dan over een dag of zeven tot tien op en meng het met het oude.
• Rust bij de bak. Een rustig plekje, geen andere hond die meekijkt. Een likmat met natvoer kan een treuzelaar helpen om er een bezigheid van te maken.

Tafelrestjes zijn geen goede oplossing: veel ervan zijn ongeschikt of zelfs giftig, zie wat mag een toypoedel niet eten.

Tijdelijke dips die normaal zijn

Bij warm weer eten veel honden minder, net als na een verhuizing, een logeerpartij of een dag met veel vuurwerk. Een oudere hond eet soms minder omdat hij minder beweegt. Dat is geen reden tot paniek, zolang je hond verder vrolijk is, drinkt en het na een paar dagen herstelt. Lees meer in de toypoedel bij warm weer en de oudere toypoedel verzorgen.

Houd wel het gewicht in de gaten. Bij een hond van drie kilo is een halve kilo al zo'n vijftien procent, en onder een volle vacht zie je dat niet. Wekelijks op een weegschaal zetten, of jezelf wegen met en zonder hond, laat het meteen zien. Het overzicht van aandachtspunten bij dit ras vind je bij gezondheid bij de toypoedel.

Kort samengevat

• Een plotselinge verandering in eetgedrag is belangrijker dan hoeveel je hond eet.
• Wil wel, kan niet: denk aan het gebit. De toypoedel heeft van alle rassen de grootste kans op tandvleesproblemen.
• Volwassen hond langer dan een dag niets gegeten: snel naar de dierenarts, eerder bij andere klachten.
• Toypup die niet eet en slap of trillerig wordt: honing op het tandvlees en direct naar de dierenarts.
• Kieskeurig maar gezond: vaste tijden, bak na een kwartier weg, maximaal tien procent snoepjes.